Mazzeltov in Malakoff, gecombineerd met een portie Louvre.

Bereid je maar voor, hier ben ik weer hoor.

Er zitten weer enkele fotoreportages (jazeker, ik probeer dit alles uiterst belangrijk te laten klinken) te wachten op mijn high definition ultra sound whatever digitale fototoestel, waaronder het Bois de Vincennes en mijn eerste rencontre avec le rugby, maar eerst… Malakoff.

U had nog nooit eerder gehoord van Malakoff? Geen probleem. Ik ook niet. De West-Vlamingen in wiens gezelschap ik vaak vertoef wonen daar, anders had ik misschien ook nooit dit stadje leren kennen. Een weekje geleden ben ik er gaan dineren. Dat hield in dat ik eerst een halfuur op de metro moest zitten, en daarna door Matthias met zijn stalen ros opgewacht werd aan een metrostation om daarna op niet zo elegante wijze plaats te nemen vanachter op zijn fiets – het Mademoiselle-gevoel is bij mij ver te zoeken. Aangegaapt dat we werden – die Fransen zijn ook niks gewoon! Natuurlijk zijn we ook nog op de grond gevallen (als je mij vanachter op je fiets laat zitten, dan gebeuren zo’n dingen) in het midden van de baan. Werkelijk waar, in Malakoff kunnen we nu niet meer over straat komen zonder herkend te worden.

Filmpje kijken in de kamer van Matthias.

En ook de duiven vinden het fijn om in Malakoff te zijn.

Vrijdagavond zijn we met de Club International, aka de Verloren Harten-club volgens sommige bronnen (hoewel ik daar gelukkig niks van gemerkt heb) naar het Louvre geweest. Dat begon bij ons met een crêpe in de Tuileries…

… waar we op meedogenloze wijze weggejaagd werden van een tafeltje omdat we blijkbaar “pour emporter” hadden genomen en niet euh, “manger sur place” (of wat ook de correcte term moge zijn). De engerds. Daarna…

… wachten aan de metro op de Club.

Van het Louvre zelf valt er niet veel te zeggen, behalve dat het heel heel heel erg groot is.

En dat er schoon dingen hangen.

En dat er veel volk komt.

En dat er vooral veel volk voor de Mona Lisa komt.

Toch nog even sightseeing doen vanuit het museum.

En toen waren Matthias en ik de Club kwijt, dus liepen we naar de Spanjaarden. En terug.

Meer sightseeing, ondertussen op zoek naar de Club.

Maar daaaaar was de Club weer!

En ook bij Klaasje zat de stemming er goed in!

Oké, tot zover dit quasi marginale en een beetje saaie verslagje. Museums zijn nu eenmaal niet bijster spannend.

To be continued, with pictures of the Forest of Vincennes and the battle between France and England. Salut!