Madre, padre en de kleine chicotino.

Mijn excuses, beste mensen, maar nu de feestdagen voorbij zijn en we ons weer allemaal hebben kunnen volvreten, heb ik weer even tijd voor dit blogding. En wat een achterstand, wat een achterstand! Het weekend waar u nu het verslag van zal lezen, speelde zich al af in het begin van december. Na deze fotoreportage volgt nog de geweldige komst van de twee bommekes uit Herentals, oftewel Daniela en Liesbeth, en pret in Malakoff met de West-Vlamingen (wauw, nu worden we even nostalgisch, want tegenwoordig noem ik hen eigenlijk gewoon echt bij naam!), oftewel Dina Tersago uit Brugge en de boyfriend, of gewoon kortweg Klaasje en Matthias.

Maar dat is dus voor later. Eerst vertel ik jullie over het weekend met de ouderlingen! Want dat was best wel heel erg fijn, buiten dat het weer dan niet echt meewerkte. Flink op tijd kwamen ze in Gare du Nord aan, waarna we naar het Ibis trokken (jazeker, die mensen verdienen nogal aan ons) en ik weer allemaal spullen toegestopt kreeg. Daarna ging het richting eilandjes, waar we de Conciergerie eens gingen verkennen.

Mijn ouders houden van dinokoeken.

Vader vindt het binnenplein alvast dolle pret.

De man in de straat.

Na de Conciergerie (vader was diep bedroefd dat hij de torens niet kon bezoeken) trokken we naar de Saint Chapelle. Dat vonden de ouderlingen, die niet snel onder de indruk zijn, dan best wel weer heel erg indrukwekkend!

Zo ziet die er langs buiten uit; heel erg goed verstopt.

En zo ziet ie er langs binnen uit!

Dit is het justitiepaleis (of toch zoiets, ik moet mijn Parijse gidsjes eens wat beter lezen) dat zich ernaast bevindt en dat ik gewoon heb getrokken omdat het er spannend uitzag en er vlaggetjes opstaan. Ja, dat is een goede reden, al zeg ik het zelf.

En dit is een superstijlvolle foto van de énige échte Notre Dame!

Na al die heilige kapellen en justiepaleizen en Onze Madam besloten we dat het tijd was om een beetje de rich & famous uit te hangen. Als de echte wannabes die we zijn, trokken we -weeral- naar Gare de Lyon, om daar nog wat chocolate caffé naar binnen te werken. Mmm.

 

Ik doe chichi.

’s Avonds trokken we naar Saint Denis, zo’n spannende banlieue waar je mensen hebt in alle kleuren en maten. Daar staat namelijk de eerste gotisch kerk ooit gebouwd, bedacht door Abt Sugar himself. (Tot zover de dingen die ik wél kon onthouden tijdens de lessen kunstgeschiedenis…) Maar ach, o wee, het jammerlijke ding was al dicht toen wij eindelijk in het stadje arriveerden. En dus – geen foto’s. Maar pas de panique, ik ben later teruggekeerd met Klaasje en dat verslag volgt nog. Jaa, ik weet heus wel dat de suspense iedereen aan het killen is.

Maar goed, geen gotiek in Saint-Denis dus. Wij trokken weer naar het centrum van Parijs en begaven ons naar de Champs Élysées, alwaar de kerstdecoraties vrolijk flikkerden. Oooooh.

Wegens hoogtevrees is dit niet uitgetest.

Jaja, de stad pompt nogal geld in hun lichtjes.

De volgende dag was een grauwe, grijze dag met veel neerslag. (Welja, soms komt de Frank Deboosere in mij helemaal tot leven.) We lieten het niet aan ons hart komen en trokken naar het 16de arrondissement. Daar botsten we op het monument voor Diana – en we trokken er een foto van. (Soms komt de ramptoerist in ons ook helemaal tot leven.)

Na de fotoshoot staken we de brug over, naar het rioolmuseum. Je wandelt daar gewoon echt heus waar door de riool. En je krijgt er ook nog massa’s informatie bij. Een spannende, leerrijke trip – die ook lekker stinkt.

Kijk hoe iedereen de informatie in zich opneemt.

Next stop: Invalides, ook wel bekend als legermuseum, schoon-gouden-koepel-ding en laatste rustplaats voor Napoleon. Dat zijn gewoonweg 3 dingen voor de prijs van één!

In dit donkere geval ligt Napoleon.

Dit is voor de mensen die niet weten wie Napoleon is.

Dit is het wapenmuseum.

Dit is de kerk voor de soldaten.

En dit is die beroemde gouden koepel.

Onze dag was weeral bijna ten einde! Omdat het de eerste zondag van de maand was, wisten we dat alle musea gratis waren – en ook het Louvre! De ouderlingen wilden nog wel wat extra cultuur opsnuiven, en dus trokken we naar het chiqueste museum van Parijs.

Daar vind je bijvoorbeeld dingen van Michelangelo!

Terwijl papa nog wat meer informatie in zich opnam, staarde moesje de zaal wat rond. Ze kan dat op een zeer intellectuele wijze doen.

Het Louvre ging sluiten en ook onze tweedaagse deed de, euh, boeken dicht. Of andere spannende spreuken die hier meer op hun plaats zijn. Dag!