Het thuisfront viel de hoofdstad binnen…

De titel zegt het allemaal. Moesje en Zuster sprongen in Antwerpen Berchem de Thalys op en cruisden op een mooie maar koude zaterdagochtend richting Paris Nord. Helaas, ach owee, besloten de enge mensen van het openbaar vervoer om nog wat lastig te doen met metrolijn 13 – MIJN metrolijn – zodat ik ’s ochtends meteen 10 minuten kon crossen richting Place de Clichy om daarna het thuisfront te droppen op een kwartier afstand van hun hotel. Wat het openbaar vervoer een mens al niet aandoet, goh.

Maar goed, na deze toch wel zeer miniscule probleempjes ging het richting Montparnasse (gelukkig werkte die metrolijn wel), waar wij meteen de catacomben indoken. En nee, dat klinkt inderdaad niet zo gezellig.

Even de gebruiksaanwijzing lezen.

Wie durft er binnen?

Je ziet het, gezelligheid troef.

Na onze tocht door het donker liepen we verder richting het Cimetière de Montparnasse. Je ziet het, we zochten de leukste plekjes van Parijs op. (En voor mij was dit het derde kerkhof van de week. Ojee.)

Met in de verte: Tour Montparnasse.

En nog wat beeldekens en bloemekens.

Daarna… beklimming van de Tour Montparnasse! (Met wat hulp van de supersonisch snelle lift natuurlijk.)

Uitzicht van op de Tour.

Van al die griezeltoestanden en torens kreeg de familie dorst en dus zochten we een bistrootje op in Saint-Germain.

De volgende dag werkte het openbaar vervoer weer helemaal – drie hoeraatjes – en het olijke drietal begaf zich in de richting van de Rue Mouffetard, waar er gezellige marktjes te stoppen zijn en…

…het institut arabe…

…nog wat oude resten van één of andere arena uit de 2de eeuw…

…en Glamour Sista. Die kan je daar wel niet wekelijks vinden, opgepast dus.

Toen wandelden we verder (ja, we zijn echte stappers) richting de Jardin des Plantes.

Met kangoeroes!

Dan, stap stap stap, verder naar de eilandjes, waar wij enkele crêpes gingen verorberen. (Nou ja, ik toch.)

Tot slot laat ik u nog even meegenieten van de Babysittersclubavonturen van Klaasje en mezelf op een mooie maandagnamiddag in de Père Lachaise-neighbourhood. Kind van dienst is Lena, een Frans-Japanse minieme Parisienne!

Mon Dieu, ik houd babies vast!

En om te eindigen in echte stijl: een kiekje van Monsieur Spock, veroveraar der harten en openaar der deuren!

Ooooh.