Festen.

Ik ken het Duitse woord voor ‘feest’ niet maar een wilde gok is ‘festen’ hoewel dat waarschijnlijk gewoon Deens is ofzo, maar enfin, patatie patataa, in deze post vindt u namelijk foto’s terug van de Deutsche party waar wij op een toch wel vrij koude vrijdagavond naartoe gingen.

Metro 13 (ja, in die tijden werkte het openbaar vervoer nog degelijk…) op richting Porte de Vanves, om me daar op de tram bij twee vrolijke West-Vlamingen te voegen. Hop hop richting de Cité Universitaire, waar het feestje doorging in het Maison van de Deutschers.

Daar aangekomen bleek dat er een heuse guestlist was waar je naam ook wel degelijk op moest staan. Gelukkig had Matthias gezorgd voor mijn naambekendheid en kon ik dus ook naar binnen. Een Roemeen die in ons gezelschap verkeerde had minder geluk, maar dankzij het intelligente gebabbel van een Luxemburgs meisje, geraakte ook die kerel het huis in. Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter.

Daar aangekomen bleek dat de ‘fuif’ doorging in een soort van minizaal in de kelder van het gebouw, werd er slechte wijn geserveerd en bovendien nog eens foute muziek gedraaid. Het was een chirofuif meets klasparty-combinatie.

Wij drinken slechte wijn.

En praten tot de party eindelijk op gang komt.

Goed, echte feestjes maak je zelf en uiteindelijk begaven we ons naar een hoek van de zaal (wegens lekker veel plek en nog wat frisheid, plus een ventilator in de buurt) waar we onder de indruk konden geraken van elkaars funky moves.

Vooral die van Klaasje waren heel erg funky.

Die van mij een beetje minder.

Wegens trammen en metro’s die veel te vroeg stoppen met rondrijden, moesten wij ubervroeg alweder naar onze huizige huizen (of aangename appartementen in mijn geval). Wandel wandel door de Cité Universitaire, tot bleek dat die Cité een halve gevangenis is waar ’s nachts de poorten dichtgaan en waar je dus gymnastische toestanden moet doen om buiten te geraken. Auw.

Deze fijne zwart-wit-foto’s zijn helemaal niet copyright mezelf, maar komen uit de database van Nora, een leuke Duitse blondine die op het feestje rondhing met haar kodak in aanslag. Danke schön, Nora.

Tot slot post ik nog even deze foto, die afkomstig is van mijn eigen kleine kodakje (en dus ook kleur bevat want ik ben niet zo kunstzinnig, excusez-moi), omdat ik niet weet waar ie anders moet. Diner in Malakoff. Wazige kop is Bert, de boyfriend van Klaasje, die momenteel in het verre Bologna vertoeft (Erasmussers everywhere) en ons (maar vooral Klaas waarschijnlijk) met een bezoekje vereerde.

To be continued, met spannende foto’s van de Tweedaagse van de Gezusters Peeters in Paris, waar er “chocolatte caffé” gedronken werd in Le Train Bleu en we de gure koude trotseerden dankzij de engerlingen van het openbaar vervoer. Grmbl.