Bossen in het Bois de Vincennes.
16 oktober, 2007
Oké, superdeluxe gigantisch grote post numero 2. Er staan maar liefst 24 foto’s te wachten op geupload te worden – en dan heb ik zelfs nog een kleine selectie gemaakt! Eén ding staat vast: hier is al gebleken dat mijn fotokodak zijn geld waard is geweest. Ik ben al aan mijn derde duo batterijtjes toe, ach owee.
Zaterdag zijn we het Bois de Vincennes gaan onderzoeken. Dat begon met afspraken op metroperrons (en dramatische toestanden met metrodeuren die arme kinderen pletten) en dan andere afspraken voor het Château de Vincennes.
Het Château de Vincennes was vroeger, in de Middeleeuwen, het burchtje van de koning. Later werd dat dan Versailles, dat toch nog wel net iets chiquer en groter was, en toen veranderde Vincennes in een gevangenis, waar zelfs enkele beroemde kerels hebben gezeten. Tot zover deze historische mededeling. Nu terug plaatjes.
De pas gerenoveerde donjon!
Daar was de zon weer!
Ook Klaasje hield haar fototoestel in de aanslag.
En toen was de zon weer weg.
Na al dat burchtgedoe hadden we natuurlijk honger en zochten we een kleine fijne pizzeria op. Daar ben ik natuurlijk vergeten foto’s te trekken. Eten was even iets belangrijker! (Nou ja, eten is altijd belangrijk.)
Daarna trokken we naar Parc Floral, waar er vooral veel families met kindjes waren. En wij dus.
Matthias die een wilde poging doet om de David uit te beelden.
Klaasje die ons hoogstwaarschijnlijk geschift vindt!
Bloemetjes…
West-Vlaming versus boom.
En dan eindelijk in de echte bossen!
’s Avonds was het de halve finale rugby: Frankrijk versus Engeland. Bij ons vindt niemand dat interessant, in France was dat hot news. Op de Champs de Mars, aan de Eiffeltoren, werd de match op giga-schermen geprojecteerd. Daar trok dan ook iedereen naartoe om mee te proeven van de sfeer. Het voelde een beetje alsof er een tweede Franse revolutie was begonnen.
Ook Klaasje en Matthias keken geboeid toe.
En de Fransen? Die hebben verloren. Veel gebleit, een paar depressies, en hop, iedereen de metro weer op.
